De handoff-spec die elke engineer mag verwachten

De meest voorkomende reden dat een design langer kost om te bouwen dan geschat is niet engineering-complexiteit. Het is ontbrekende engineering-context in het designbestand. Een mockup die er goed uitziet in Figma maar niet specificeert hoe hij zich gedraagt op 320px, wat zijn error-state is, of welke interactie keyboard-toegankelijk is, is een halve spec, geen handoff.

Wat we bij elk scherm opleveren

• Drie breakpoints, geen één. De mobile (320–640) en het onhandige midden (641–1023) zijn onderdeel van de spec, geen nagedachte die engineers alleen uitzoeken.
• Elke interactieve state: default, hover, focus-visible, active, disabled, loading, error. Elke state als frame opgeleverd, niet als verbale notitie.
• Empty states voor elke lijst, search, en tabel. De empty-state-copy leeft in het design, niet in een aparte doc.
• Tokens, geen pixels. De spec verwijst naar bestaande design-system kleur-, spacing- en type-tokens bij naam. Nieuwe waarden worden gemarkeerd voor review voor de build start.
• Motion-specs als woorden: 250ms ease-out-quart op hover, layoutId-gedeelde transities tussen routes. Engineers gokken niet aan duration of easing curves.

Wat we schrappen

Geannoteerde PDF's van de spec, screenshot-decks voor stakeholder-review, redlines op elke padding-waarde. Dit zijn make-work artefacten die bestaan omdat de oorspronkelijke handoff onvoldoende was. Fix de handoff, en de rituelen lossen op.

Het designbestand is de spec. Als de spec uitleg via Loom nodig heeft, heeft de spec revisie nodig, geen Loom.